Tel: 018 538 889  E-mail: info@poliklinikahuman.rs

 

MIKROBIOLOŠKA LABORATORIJA se bavi analizom biološkog materijala pacijenata  u cilju izolovanja patogenih mikroorganizama. U laboratoriji poliklinike Human se vrši veliki broj bakterioloških, mikoloških, parazitoloških i virusoloških analiza, na Vaš lični ili zahtev Vašeg lekara. Stručno osoblje laboratorije i savremene  mikrobiološke tehnike  su garant tačne dijagnostike.

Human mikrobiološka laboratorija je opremljena savremenim mikroskopima, aparatima za sterilizaciju, termostatima i drugom opremom koja omogućuje optimalne uslove za rad. Imajući u vidu da je mikrobiologija nauka koja se veoma brzo razvija, mikrobiolozi poliklinike Human se trude da primenjuju najnovija saznanja i dijagnostičke metodei budu  u koraku sa vremenom.

  • BAKTERIOLOGIJA

    Bakterološka ispitivanja obuhvataju direktne i indirektne dijagnostočke metode. Metodom kultivacije se vrši identifikacija bakterijskih mikroorganizama iz briseva rana, grla, nosa, kože, briseva urogenitalnog trakta, sputuma, stolice, urina, punktata i aspirata.

    Uz pomoć najsavremenijih mikrobioloških podloga, kao i savremenih metoda i aparature koje se koriste u ispitivanjima, tim poliklinike Human je u mogućnosti da dijagnostifikuje veliki broj patogenih bakterija koje mogu ugroziti zdravlje čoveka. Nakon utvrđivanja prisustva patogene bakterije potrebno je utvrditi na koje je antibiotike izolovana bakterija osetljiva, tj. vrši se izrada antibiograma na osnovu koga lekar određuje antibiotsku terapiju. Vreme potrebno za izolovanje i dijagnozu patogene bakterije, kao i određivanje antibiograma se kreće od 2 do 3 dana. Indirektna bakteriološka dijagnostika je zasnovana na serološkim analizama.

     

    • URINOKULTURA 

    Urinarne infekcije su pored respiratornih infekcija najčešće u humanoj populaciji. Urinokultura predstavlja mikrobiološku dijagnostiku urinarnih infekcija kojom se identifikuju uzročnici infekcija i njihov broj u 1 ml urina. Urin je primarno sterilan što znači da kod osoba koje nemaju infekciju u njemu nema bakterija. Nalaz malog broja bakterija u urinu je najčešće normalan nalaz i predstavlja kontaminaciju urina bakterijama koje su normalna flora prednjeg dela mokraćnog kanala. Broj bakterija koji se najčešće smatra značajnim je 100.000/ml i više, ali treba znati da nalaz i manjeg broja bakterija može imati značaj i biti odraz urinarne infekcije. Takođe, treba reći da i nalaz pozitivne urinokulture, a bez odgovarajućih simptoma i sa normalnim nalazom pregleda urina (hemijski i sediment), nema značaja i može se smatrati posledicom kontaminacije crevnom florom koja nastaje zbog neadekvatnog uzorkovanja urina (neodgovarajuća toaleta pre davanja uzorka ili urin dugo stoji pre donošenja u laboratoriju).  Nalaz urinokulture daje mogućnost izbora ciljane antibiotske terapije ili potvrde već započete terapije antibioticima.

     

    • RESPIRATORNE INFEKCIJE

    Izolovanje patogena iz donjeg i gornjeg respiratornog trakta se vrši na osnovu materijala pacijenata, briseva nosa i grla, kao i ispljuvka (sputuma).

     

    • CREVNE INFEKCIJE

    Crevne infekcije su najčešće izazvane bakterijama Salmonella, Shigella, Yersinia pestis i Campylobakter čije se prisustvo utvrđuje koprokulturom. Čest uzročnik intrahospitalnih crevnih infekcija je bakterija Clostridium difficile, čiji toksini A i B dovode do upale creva, odnosno njihove sluznice. Simptomi bakterijskih crevnih infekcija su dijareja, mučnina, gubitak apetita, povišena telesna temperatura i iscrpljenost organizma.

    Helicobacter pylori je bakterija koja može izazvati promene u želucu i duodenumu, a smatra se da je prisutna kod oko polovine ljudske populacije. Takođe, smatra se da se ova bakterija prenosi unošenjem hrane i pića koji su kontaminirani fekalnim materijama. Postoje invazivne i neinvazivne metode za dijagnostiku ove bakterije. Od neinvazivnih metoda u laboratoriji se koriste testovi za dokazivanje antigena bakterije u uzorku stolice, izdisajni urea-test i testovi za dokazivanje prisustva antitela u krvi pacijenta.

     

    • BAKTERIJSKE INFEKCIJE GENITALNOG TRAKTA

    Patogeni u genitalnom traktu se otkrivaju analizom briseva, kultivacijom kao i različitim komercijalnim testovima. Najčešći patogeni genitalnog trakta su bakterije koje su polno prenosive, hlamidije i mikoplazme, ali čest uzročnik su i bakterije i gljive koje čine normalnu floru intestinalnog trakta.

  • MOLEKULARNA DIJAGNOSTIKA

    Molekularne metode su najsavremenije metode u dijagnostici i tipizaciji patogenih mikroorganizama. Ove metode se koriste i u cilju dijagnostike genetičkih poremećaja, odnosno detekcije mutacija koje mogu dovesti do određenih patoloških stanja.

    Osnovna karakteristika ovakve dijagnostike je velika specifičnost i velika osetljivost testova. Jedna od metoda jeste PCR (POLYMERASE CHAIN REACTION) kojom se umnožava sama nukleinska kiselina.  Pored kvalitativnog dokazivanja određenog patogena u telu, ova metoda omogućuje i kvantifikaciju na osnovu koje se može pratiti njegova aktivnost, odnosno može se utvrditi efikasnost terapije na prethodno izolovani patogen.

    PCR se bazira na umnožavanju prethodno izolovane nukleinske kiseline (DNK ili RNK) određenog mikroorganizma. Prednost ove dijagnostičke metode u odnosu na druge metode koje se koriste u mikrobiologiji je što se umnožavanjem fragmenta same nukleinske kiseline  određenog mikroorganizma potvrđuje njegovo prisustvo u biološkom materijalu.  Ova metoda nam omogućava detektovanje ciljanog patogena pre imunološke serokonverzije što je naročito bitno kod virusa kao što su HIV i Hepatitis C virus. Drugi standardni testovi su uglavnom bazirani na detekciji antitela.

    PCR se već standardno koristi za utvrđivanje prisustva izazivača polno prenosivih bolesti, označenih kao STD (sexually transmitted diseases). Iz jednog brisa je moguće utvrditi prisustvo više patogenih mikroorganizama ili svakog ponaosob: Trichomonas vaginalis, Ureaplasma urealyticum, Mycoplasma genitalium, Chlamydia trachomatis i Gardnerella vaginalis.

     

    • TROMBOFILIJA 

    Trombofilija predstavlja genetsku sklonost trombozi, koja može ozbiljno ugroziti život. Molekularnim metodama moguće je otkriti da li osoba ima genetsku predispoziciju za nastanak tromboza. U ovu svrhu se vrše analize: faktor V Leiden, faktor II, MTHFR i PAI-1, tj utvrđuje se da li postoje mutacije na genima odgovornim za sintezu ovih faktora. Uzorci iz kojih se može raditi analiza su krv (1ml, EDTA) ili bukalni bris koji nakon uzimanja treba ostaviti na vazduhu oko pet minuta kako bi se osušio.

     

    • ANALIZA UTVRĐIVANJA OČINSTVA I SRODSTVA

    DNK analiza je jedini pouzdan i vrlo precizan test za utvrđivanje očinstva, odnosno bližeg i daljeg srodstva. Utvrđivanje očinstva i srodstva se bazira na poređenju DNK profila osoba koje se testiraju. Najčešći uzorak za analizu je bris unutrašnje strane obraza (bukalni bris), a može se analizirati i drugi biološki material osoba čije se srodstvo utvrđuje.

     

    • HPV TIPIZACIJA

    HPV tipizacija predstavlja utvrđivanje prisustva Humanog Papiloma virusa i određivanje genotipa. Genotipizacija ovog virusa je od velikog značaja jer je poznato da su određeni genotipovi, tzv. visokorizični (tipovi 16, 18, 31, 33, 35, 39, 45, 51, 52, 56, 58, 59, 66 i 68) dovedeni u vezu sa nastankom karcinoma grlića materice. Kod žena uzorak iz kog se može raditi analiza je običan cervikalni bris. Kod muškaraca se test najčešće radi iz uzorka uretralnog brisa.

    HBV (HEPATITIS B VIRUS) – kvalitativno utvrđivanje prisustva ovog virusa, kao i kvantitativno utvđivanje broja kopija ovog virusa.

    HCV (HEPATITIS C VIRUS) – kvalitativna i kvantitativna analiza

    HIV 1 I 2 (VIRUS SIDE) – kvalitativna i kvantitativna analiza

    HBV (HEPATITIS B VIRUS) – kvalitativna i kvantitativna analiza

    Cistična fibroza, Kariotip, Mikrodelecije Y hromozoma, Hemohromatoza, prenatalna dijagnostika, Borrelia burgdorferi, Cytomegalovirus, Epstein-Barr virus, Gonokok (bris), Herpes Simplex virus, Legionella pneumophila, M. tuberculosis (krv, likvor, sputum, urin), Rubella Virus, Ureaplasma urealyticum, Mycoplasma genitalium, Chlamydia trachomatis, Varicella Zoster Virus, Toxoplasma gondii su takođe analize koje je moguće uraditi u delu mikrobiološke laboratorije poliklinike Human.

  • VIRUSOLOGIJA

    Virusološka ispitivanja su bazirana na dokazivanju prisustva samih virusa odnosno antigena u uzorku pacijenta ili dokazivanju prisustva specifičnih antitela koje organizam stvara kako bi se odbranio od infekcije određenim virusom. U mikrobiološkoj laboratoriji se vrši dijagnostika virusa koji izazivaju infekcije respiratornih organa, srca, jetra, zatim izazivače osipnih groznica, herpesa, mononukleoze i HIV-a.

    • KONDILOMI

    Kondilomi su genitalne bradavice koje izaziva Humani Papiloma Virus (HPV) odnosno različiti tipovi ovog virusa. Najčešće se prenosi polnim putem. U laboratoriji se vrši dokazivanje prisustva i određivanje tipa ovog virusa, odnosno određuje se da li je virus visokog rizika za izazivanje raka grlića materice, iz uzorka genitalnog brisa.

    Od ostalih polno prenosivih virusa najčešće su analize na HIV, Hepatitis i Herpes viruse. Na HIV se vrši dokazivanje prisustva p-24 antigena kao i antitela na HIV-1 i HIV-2 tip virusa iz krvi pacijenta.

    • HEPATITISI

    Hepatitisi su virusi koji izazivaju zapaljenje jetre. Hepatitis A virus se u organizam unosi oralnim putem, kontaminiranom hranom ili prljavim rukama a iz organizma izlučuje stolicom.

    Hepatitis B virus predstavlja veliku opasnost po medicinsko osoblje, kao i ljude koji rade sa ljudskom krvlju, derivatima krvi, tetoviranjem i pirsingom. Ovaj virus, osim preko krvi, može se preneti i polnim putem.

    Hepatitis C virus se može preneti na isti način, teže polnim putem. Poznati su još i Hepatitis D, E i G virusi.

    • HERPES VIRUSI

    Herpes virusi predstavljaju brojnu porodicu virusa od koji je njih 8 od značaja po ljudsko zdravlje: Herpes simplex virusi 1 i 2 (HSV-1, HSV-2) Varicella zoster virus (VZV), Epstein-Barrov virus (EBV), Cytomegalo virus (CMV), Humani herpes virusi 6, 7 i 8 (HHV- 6, HHV-7, HHV-8).

    HSV-1 je uglavnom odgovoran za labijalni herpes, odnosno pojavu mehurića i krastica pored ili na usni, dok se HSV-2 vuje za izazivanje genitalnog herpesa.

    VZV je izazivač ovčijih boginja, koji reaktivacijom koja se može desiti i nakon nekoliko decenija može izazvati promene na koži.

    EBV i CMV su izazivači infektivne mononukleoze, bolesti koja se manifestuje povećanom telesnom temperaturom, uvećanjem limfnih žlezda, uvećanjem jetre.

    HHV-6 i HHV-7 su povezani sa promenama na koži (exanthema subitum), HHV-8 sa Kaposi sarkomom.

    Od velikog značaja su i virusi koji izazivaju gastroenteritise, odnosno izazivaju mučninu, povraćanje, proliv: Rota, Noro, Astro i Adeno virusi. Dijagnoza ovih virusa se vrši u relativno kratkom roku iz uzorka stolice.

    Laboratorijska dijagnostika navedenih patogena se vrši relativno brzim serološkim testovima. Ukoliko postoji potreba, koriste se i potvrdni molekularni testovi kao što su Western blot i PCR.

  • PARAZITOLOGIJA

    Prisustvo parazita u telu se može vršiti direktnim parazitološkim pregledom materijala, najčešće stolice, ili indirektnim metodama tj. imunodijagnostičkim testovima. Direktnim parazitološkim pregledom utvrđujemo prisustvo parazita, njihovih jaja ili cista, dok indirektnim metodama pratimo prisustvo antitela na određeni parazitski organizam u serumu pacijenta.

    Neki od najčešćih organizama koji parazitiraju u ljudskom telu su Enterobius vermicularis, Taenia solium, Entamoeba histolytica, Giardia lamblia, Toxoplasma gondii i Echinococcus.

    Prisustvo crevnih parazita se dokazuje pregledom stolice ili mikroskopskim pregledom perianalnog otiska.

    • TOXOPLASMA GONDII 

    Toxoplasma Gondii  je intracelularni parazit koji izaziva patološko stanje poznato kao toksoplazmoza. Ovaj parazit je čest uzročnik pobačaja u ranoj trudnoći, pa se njegovo prisustvo rutinski prati kod trudnica u sklopu seta testova označenih kao TORCH. Osim pobačaja kod trudnica, kod ostale populacije mogu se javiti simptomi kao što su: limfadenopatija, bolovi u mišićima, glavobolja, povišena temperatura, zapaljenje jetre, pluća i srčanog mišića. Osim ovakvih težih simptoma, infekcija ovim parazitom može biti praćena i mnogo lakšim, netipičnim simptomima. U laboratoriji poliklinike Human se vrši dokazivanje antitela na Toxoplazmu.

  • MIKOLOGIJA

    Mikološke analize podrazumevaju izolovanje patogenih gljiva iz biološkog materijala. Patogene gljive se mogu naći na koži, na noktima, u usnoj duplji, u ždrelu, u digestivnom traktu, u respiratornom traktu (plućima, bronhijama), u urogenitalnom traktu, u krvi, pa mogu izazvati i sistemska oboljenja.

    Materijal iz koga se mogu izolovati patogene gljive su stolica, urin, brisevi, sputum, skarifikati, dok antitela na njih možemo izolovati iz seruma.

    Mikološke analize obuhvataju direktne analize kultivacijom i mikroskopijom, kao i indirektne metodeenzimskim testovima.

    Patogene gljive sa kojima se najčešće srećemo u praksi jesu vrste iz roda Candida, kao i veliki broj dermatofita.

    Vrste roda Candida se mogu normalno naći na površini kože ili u digestivnom traktu (u manjem broju). Ukoliko se naruši normalna mikroflora u organizmu, može doći do njihovog bujanja, i nastanka stanja poznatog kao kandidijaza. Najčešći uzročnik kandidijaze je vrsta Candida albicans.

    Dermatofite mogu biti uzrok samo površinskih mikoza (mikoza kože, noktiju i dlaka), dok kvasnice kao što su vrste roda Candida mogu biti uzrok površinskih, ali i sistemskih mikoza.

    Nakon dokazanog prisustva patogene gljive najčešće se primenjuje antimikotska terapija.

  • POLNO PRENOSIVE BOLESTI

    Polno prenosive bolesti (STD- sexually transmitted diseases) su glavni globalni uzrok akutnih bolesti, steriliteta i smrti, sa ozbiljnim medicinskim i fiziološkim posledicama na milione muškaraca, žena i dece. Za preko 30 bakterijskih, virusnih i parazitskih patogena je do danas utvrđeno da su polno prenosivi.

    Simptomi mogu biti blagi, neprepoznati, i u kombinaciji sa strahom od reakcije okoline, mnogi slučajevi ostaju nedijagnostikovani i nelečeni. Postoje bolesti koje se prenose polnim kontaktom, ali se ne manifestuju na polnim organima, kao hepatitisi ili HIV. Postoje brojne predrasude o polnim bolestima i njihovom prenošenju. To nisu bolesti koje se dešavaju nekom drugom. Ne postoji osoba koja je imuna na ove bolesti. Svako može da oboli, i to ne samo jedanput!

    Samo znanjem o bolesti, rizičnom ponašanju i pravilnom upotrebom zaštitnih sredstava – kondoma, moguće je smanjiti rizik od bolesti.

    Infekcijom su pogođeni seksualno aktivni parovi, a može se preneti i na novorođenče prilikom porođaja sa inficirane majke. Značaj ovih bolesti je u mogućim komplikacijama, kada se ne leče ili neadekvatno leče: neplodnost, vanmaterična trudnoća, češti spontani abortusi, prevremeni porođaj, zapaljenja unutrašnjih genitalija i kod žena i muškaraca.

     

    ČINJENICE VEZANE ZA POLNO PRENOSIVE BOLESTI:

    • od njih oboljevaju žene i muškarci svih socijalno-ekonomskih slojeva,
    • najčešća je kod mlađih od 25 godina
    • seksualno aktivne osobe koje često menjaju partnere su u većem riziku od oboljevanja
    • polno prenosive bolesti često prolaze bez simptoma i potpuno neopaženo. Osoba nije svesna da je inficirana, nema nikakve tegobe i u kontaktu sa partnerom dalje prenosi infekciju
    • kod žene mogu nastati teški zdravstveni problemi: hronični bol u karlici, karcinom grlića materice, sterilitet, problemi u trudnoći, spontani pobačaji, mrtvorođenost
    • kod muškaraca posledica može biti sterilitet
    • većina polno prenosivih bolesti je izlečiva
    • ne ostavljaju imunitet, tako da je moguće ponovo se zaraziti istim uzročnikom posle izlečenja. Ponovna infekcija je kao prva
    • osnovna zaštita je korišćenje kondoma, jer se time smanjuje mogućnost za infekciju kod rizičnog odnosa. Međutim ni kondom ne obezbeđuje stopostotnu zaštitu, jer postoji mogućnost da virus ipak prođe kroz sitne pore
    • savetuje se periodično testiranje kod osoba koje često menaju seksualne partnere i rizično se ponašaju

    Neke od polno prenosivih infekcija i bolesti su opisane u daljem tekstu. 

    • HIV INFEKCIJA

    Human immunodeficiency virus – virus humane imunodeficijencije. Ulaskom u krv, preko sluznica ili prilikom direktnog kontakta sa krvlju, HIV virus ulazi u ćelije imunog sistema (CD+4 T limfociti) i počinje da se u njima razmnožava. Tako se onesposobljava imuni sistem domaćina. AIDS ili SIDA (sindrom stečene imunodeficijencije) je krajnji stadijum HIV infekcije. AIDS se razvija kod osobe prethodno zaražene HIV. Termin AIDS označava uznapredovali stadijum HIV infekcije. Iako HIV pozitivnost ne znači da ta osoba automatski ima i AIDS, koji će se tokom vremena ispoljiti.

     

    • HPV INFEKCIJA HPV

    Humani papiloma virusi su široko rasprostranjena grupa virusa, koja broji više od 100 tipova. Ovi virusi mogu inficirati kožu i sluznice. HPV infekcije su najčešće polne infekcije. Izazivaju polne bradavice – kondilome. HPV je visoko infektivan virus, ima period inkubacije od 3 nedelje do 8 meseci. Spontano povlačenje promena je moguće u oko 10-30 % inficiranih. Samo 1-2 % HPV ima klinički manifestni oblik infekcije. Najveći broj tipova izazivaju benigne bradavice, ali izvestan broj ima ulogu u nastanku malignih bolesti kože i sluznica, kao što je rak grlića materice. Žene treba barem jedanput godišnje da urade kolposkopski i Papa preged. Takođe, preporučuje se makar jedanput godišnje pregled muškaraca kod dermatovenerologa ili urologa. Primarnu zaštitu predstavlja vakcinacija adolescentkinja.

    Genotipizacija je analiza koja se radi iz brisa cervikalne sluznice, uretralnog brisa i urina. Ukoliko je test pozitivan na prisustvo papiloma virusa vrši se tipizacija, odnosno određivanje da li prisutan virus spade u visoko ili nisko rizičan tip za izazivanje malignih promena ćelija.

     

    • VIRUSNI HEPATITIS

    Virusni hepatitis predstavlja upalu jetre koja dovodi do oštećenja njenih ćelija hepatocita. Jedan od najčešćih izazivača hepatitisa jeste Hepatitis B virus (HBV) koji se prenosi polnim putem kod heteroseksualnih i homoseksualnih odnosa, putem krvi i preparata od krvi, nesterilnim igalama, preko inficirane majke na dete, putem tetovaža i pirsinga. Prema navodima Svetske Zdravstvene Organizacije (WHO – World Health Organisation) Hepatitis C virus (HCV) se ređe prenosi polnim putem. Najbolja zaštita od Hepatitis B virusa jeste vakcinacija. Protiv Hepatitis C virusa vakcina još uvek ne postoji.

     

    • GENITALNI HERPES 

    Postoje dva glavna tipa herpes virusa – herpes simplex: HSV 1 i HSV 2. Genitalni herpes uzrokuje virus Herpes simplex, obično tipa 2. HSV 1 češće izaziva infekciju na licu i usnama, mada može i na genitalijama. Virus herpesa ostaje doživotno u organizmu, čak i ukoliko uzimate antivirusnu terapiju. Simptomi infekcije su u početku svrab, bockanje i žarenje, a potom se pojavljuju mali vodenasti mehurići ili ranice na polnim organima ili blizu njih. Mehurići zatim pucaju i dolazi do bolnih ranica na koži, koje obično zarastaju posle 7 do 14 dana. Inficirane osobe mogu imati osećaj peckanja za vreme mokrenja ili polnog odnosa, pojačan nagon na mokrenje, i bolno mokrenje. Kod žena se mehurići mogu pojaviti na međici, u vagini, na grliću materice, na anusu, zadnjici, pa čak i na bedrima. Moguć je umor, glavobolja i bolovi u mišićima i povišena telesna temperature. Ređe se javlja otok limfnih žlezda u preponama.

    Herpes ne utiče na plodnost, ali postoji mogućnost prelaska virusa sa majke na bebu.

    • CHLAMYDIA TRACHOMATIS 

    Chlamydia trachomatis je polno prenosiv mikororganizam, koji izaziva infekciju urogenitalnog trakta: uretritis- zapaljenje mokraćnog kanala, cervicitis- zapaljenje grlića materice, salpingitis- zapaljenje jajnika, konjuktivitis – zapaljenje konjuktive oka i upalu pluća kod novorođenčadi. Infekcija hlamidijom, i kod mušaraca, a naročito kod žena može biti bez ili sa veoma blagim tegobama, tako da ih obolela osoba i ne primećuje.

    Tegobe koje se mogu javiti kod žena su pojava krvarenja grlića materice, čak i na blagi dodir ili nakon seksualnog odnosa, pojačana sekrecija ili pojava gnoja u vagini, krvarenje između ciklusa, bolno i često mokrenje, bolovi u stomaku. Tegobe koje se mogu javiti kod muškaraca su bistri ili gnojni iscedak iz uretre, često i bolno mokrenje, bolna osetljivost testisa, osećaj težine u predelu međice i donjem delu stomaka. Hlamidija se izoluje iz uretre u 40 – 60 % obolelih muškaraca. U poslednjim epidemiološkim ispitivanjima dokazana je visoka prisutnost kod muškaraca koji nemaju nikakvih tegoba. Komplikacije koje mogu nastati ukoliko se infekcija ne leči su Rajterov sindrom - reaktivna upala zglobova (artritis), iminološki posredovana, koji se češće javlja kod muškaraca, a kod žena zapaljenska bolest male karlice, mogućnost nastanka steriliteta ili abortusa, prenošenje infekcije na novoređenče prilikom porođaja.

    Infekcija se može izlečiti, ukoliko se u ranoj fazi otkrije i leči, ne ostaju posledice. Pri svakom narednom rizičnom odnosu moguća je ponovna infekcija.

    • GONOREJA ILI KAPAVAC 

    Izaziva je bakterija Neisseria gonorrhoeae, poznata i kao gonokok. Infekcija se uglavnom javlja kod mladih ljudi koji često menjaju seksualnog partnera. Kod 10 % muškaraca i 50 % žena, gonoreja je potpuno asimptomatska. Kod muškaraca se mogu javiti tegobe kao što su bolno uriniranje i obilni žućkasti iscedak iz uretre. Bolest se može proširiti i na prostatu i epididimis. Kod žena se mogu javiti gnojavi ili krvavi iscedak iz vagine, bol pi mokrenju. Posledica ove infekcije kod oba pola može biti sterilitet.

    Dijagnoza gonokoka se vrši uzimanjem brisa uretre muškarca ili vagine žene i njihovom analizom.

     

    • SIFILIS 

    Izazivač je bakterija Treponema pallidum. Sama bolest se deli u tri faze a tegobe koje se na početku javljaju su takozvani čankr (bolna rana), odnosno promene koje se mogu javiti na spoljašnjim i unutrašnjim genitalijama, usnama, prstima ili oko rektuma. Ova rana se javlja u početku kao mala, crvena i tvrda izbočina koja se uvećava i puca, nakon čega ostaje plitak krater sa čvrstim obodom. Sifilis se najčešće dijagnostikuje iz krvi serološkim testovima.

     

    • TRIHOMONIJAZA 

    To je polno prenosiva bolest koju izaziva mikoorganizam, protozoa Trichomonas vaginalis. Česta infekcija kod žena, putem polnog odnosa može se preneti i na muškarce. Često nema tegoba. Mogu se javiti tokom prve nedelje od nastanka infekcije, mada se simptomi mogu pojaviti i posle 6 meseci.

    Muškarci uglavom nemaju nikakve tegobe i ne znaju za postojanje infekcije sve dok se njihove partnerke ne požale na probleme. Ipak, ukoliko se jave, problemi su sledeći: osećaj svraba ili peckanja u uretri, crvenilo otvora uretre, ponekad je prisutna sluz, može se javiti osećaj žarenja posle mokrenja ili ejakulacije. Kod žena su tegobe znatno izraženije i mogu se javiti zelenkasto žuti, penasti vaginalni sekret neprijatnog mirisa, bol pri mokrenju ili često mokrenje, neprijatni i bolni seksualni odnosi, izrazito neprijatan miris sekreta, bol u predelu male karlice, a kod trudnica može izazvati prevremeni porođaj ili abortus. Bolest se dijagnostikuje prilikom pregleda i uzimanjem briseva iz vagine i uretre.

     

    • STIDNE VAŠI

    Insekt Phtirius pubis može „naseliti“ genitalnu regiju, ali se može javiti i na drugim regijama koje su obrasle dlakom. Stidne vaši se najčešće na novog domaćina prenose bliskim, intimnim kontaktom između dve osobe, obično tokom seksualnog odnosa. Može se preneti korišćenjem istih peškira, nošenjem iste odeće ili spavanjem u istom krevetu kao i zaražena osoba. Parazit ne može dugo da opstane bez domaćina, odnosno bez toplote i vlage tela. Prisustvo ovog parazita se dijagnostikuje pažljivim pregledom stidnih vaši i nalazom gnjida, nimfi ili odraslih jedinki. Pažljivim pregledom, pod uveličavajućim staklom ili dermoskopom, sa velikom sigurnošću se može identifikovati parazit.

    Ukoliko se oboleo jedan član porodice, i svi ostali ukućani sprovode terapiju. Terapija predstavlja lokalno nanošenje preparata, koji su u vidu krema ili losiona i brijanje zahvaćene regije parazitom kako bi se mehanički uklonile gnjide i vaši.

AKTUELNOSTI

INFO

PRIJAVA ZA NEWSLETTER

Prijavite se na naš Newsletter i prvi saznajte novosti, posebne akcije i pogodnosti iz naše Poliklinike

PRATITE NAS